Обсуждение:Бинйамин
Encyclopaedia of the Qurʾān
| Вениамин (1 077 слов) Брат Иосифа (Юсуф, см. Джозеф). Идентифицированный в Библии как сын Иакова (q.v.) и Рахиль, Бенджамин (Биньямин) не упоминается по имени в q 12, сура, которая рассказывает историю Иосифа. Из восемнадцати персонажей этой суры только Джозеф назван непосредственно. Тем не менее личность Вениамина ясна, и его присутствие в истории иллюстрирует эффективность ссылочного характера qur'ānic риторики.
Бенджамин упоминается в следующих случаях: когда братья жалуются "Джозеф и его брат [т. Бенджамин] дороже нашего отца, чем мы "(д. 12: 8); когда они планируют избавиться от него; когда Иосиф, отдав своих братьев кукурузу после того, как был создан в Египте, приказывает им: «Приведи другого брата твоего отцом твоим» (д. 12:59); когда они скажут Иакову о возвращении в Ханаан: "Отец, нам больше не нужно давать кукурузу! Так отправляй нашего брата с нами "(q 12:63); когда Иаков отвечает им: «Должен ли я доверить его вам, кроме как, когда я доверил вам его брата уже давно?» (q 12:64); и в неохотных словах Иакова: «Я не пошлю его с вами, если вы не сделаете обещание перед Богом, что вы вернете его мне» (12:66). Кроме того, в Египте есть ссылки qur'ānic, когда Джозеф отводит Вениамина в сторону и говорит ему: «Воистину, я твой брат» (q 12:69); когда Иосиф имеет свою чашу (см. чашки и сосуды), положил в седельную сумку своего брата (q 12:70), из которой она взята (q 12:76); когда братья извиняются за него, говоря: «Если он что-то украл, у него есть брат, который также украл» (q 12:77); когда братья умоляют Иосифа взять одного из них в месте Вениамина, поскольку он «имеет престарелого отца» (q 12:78); вызвав ответ Джозефа: «Не дай бог, чтобы мы взяли другого, кроме того, на кого мы нашли нашу собственность» (q 12:79). Далее, когда они возвратятся в Ханаан, чтобы рассказать отцу: «Отец, твой сын украл» (q 12:81); Иаков восклицает: «Возможно, Бог вернет их всех ко мне» (q 12:83); и приказывает им: «Иди, ищите Иосифа и его брата» (q 12:87). Наконец, после их возвращения в Египет и в присутствии Иосифа, он спрашивает их: «Знаете ли вы, что вы сделали с Иосифом и его братом?» (Q 12:89); и после их нерешительного ответа он заявляет: «Я Иосиф, и это мой брат» (q 12:90). Каждая ссылка на Беньямина играет роль в развитии повествования (см. Нарративы): не парадоксально, потому что все, что он говорит или делает, а просто через отношения с Иосифом. Это ревность к Бенджамину, а также к Иосифу, который ускоряет события истории (12: 8). Именно через Вениамина Иосиф впервые использует власть над своими братьями (q 12:59). Через Вениамина Иаков ставит своих других сыновей на испытание, чтобы узнать, будут ли они верны своему обещанию. Открытие чашки в седельном мешке Бенджамина в 12:76 играет ключевую роль. Ответ братьев на его арест показывает, что они верны своему обещанию (q 12:78, 80). Бенджамин является агентом их смены сердца. Приказ Иакова своим сыновьям искать Иосифа и его брата (q 12:87) приводит к развязыванию повествования, когда Иосиф раскрывает свою личность им (q 12:90). Таким образом, напряженность, которая породила историю на литературном уровне, устранена, и тем самым подтвердили моральные уроки суры. Тесные братские отношения между Вениамина и Иосифом являются лейтмотивом в истории куры (см. Брат и братство). Братья завидуют Иосифу и его брату; Иаков спрашивает братьев, может ли он доверять Вениаминам с ними больше, чем доверял им с братом Вениамина Иосифом (q 12:64); когда он открывает себя в Вениамина, Иосиф говорит ему: «Я твой брат» (q 12:69); Кубок Иосифа помещен и найден «в седельной сумке его брата» (q 12:70, 76); извинение братьев за предполагаемую кражу Бенджамина состоит в том, что у него также был брат, который украл; Иаков посылает сыновей обратно в Египет, чтобы искать Иосифа и его брата; По возвращении Иосиф задает им вопрос: «Знаете ли вы, что вы сделали с Иосифом и его братом?» и, раскрыв себя, говорит: «Я Иосиф, и это мой брат». Мусульманская экзегетическая традиция разрабатывает эти элементы в истории. У комментаторов Корана не было проблем с определением Вениамина и в том, что его мать Рахиль умерла, родив его. В комментариях к Корану, а также в мусульманском литературном жанре, известном как «рассказы о пророках» (циаша аль-анбийа), были разработаны элементы основного сюжета курона, который подчеркивал положительную роль Вениамина, и это показало любовь между Два брата. Более поздняя исламская мистическая традиция, вдохновленная их близостью, увидела в любви Иосифа к Вениаминам метафору для изначальной любви Бога к грешнику (см. Ṣūfism и qur'ān). См. Также Священные Писания и qur'ān. |
Benjamin (1,077 words) The brother of Joseph (Yūsuf, see joseph). Identified in the Bible as the son of Jacob (q.v.) and Rachel, Benjamin (Binyamīn) is not mentioned by name in q 12, the sūra which tells the story of Joseph. Of the eighteen dramatis personae of this sūra, only Joseph is named directly. Nevertheless the identity of Benjamin is clear and his presence in the story exemplifies the effectiveness ¶(227/1) of the referential character of qurʾānic rhetoric.
Benjamin is referred to on the following occasions: When the brothers complain « Joseph and his brother [i.e. Benjamin] are dearer to our father than are we» (q 12:8); when they plot to rid themselves of him; when Joseph, while giving his brothers corn after having been established in Egypt, orders them, «Bring me another brother of yours by your father» (q 12:59); when they say to Jacob on their return to Canaan, «Father, we are not to be given any more corn! So send our brother with us» (q 12:63); when Jacob responds to them, «Shall I entrust him to you other than as I entrusted to you his brother long ago?» (q 12:64); and in Jacob’s reluctant words of consent, «I will not send him with you unless you make a pledge before God that you will bring him back to me» (q 12:66). Additionally, back in Egypt there are qurʾānic references, when Joseph takes Benjamin aside and says to him, «Truly, I am your brother» (q 12:69); when Joseph has his cup (see cups and vessels) put in the saddle bag of his brother (q 12:70) from which it is taken (q 12:76); when the brothers make an excuse for him, saying, «If he has stolen something, he has a brother who also stole» (q 12:77); when the brothers plead to Joseph to take one of them in Benjamin’s place, since he «has an aged father» (q 12:78); prompting Joseph’s response, «God forbid that we should take other than the one on whom we found our property» (q 12:79). Further, when they return to Canaan to tell their father, «Father, your son has stolen» (q 12:81); and Jacob exclaims, «Perhaps God will bring them all back to me» (q 12:83); and orders them, «Go, search for Joseph and his brother» (q 12:87). Finally, after their return to Egypt and to Joseph’s presence, he asks them, ¶ «Do you know what you did to Joseph and his brother?» (q 12:89); and after their hesitant reply he declares, «I am Joseph, and this is my brother» (q 12:90). Every reference to Benjamin has a role in the development of the narrative (see narratives): not, paradoxically, because of anything he says or does, but simply through his relationship to Joseph. It is jealousy of Benjamin as well as of Joseph that precipitates the events of the story (q 12:8). It is through Benjamin that Joseph first exercises power over his brethren (q 12:59). It is through Benjamin that Jacob puts his other sons to the test, to discover whether they will be faithful to their pledge. The discovery of the cup in Benjamin’s saddle bag in q 12:76 plays a pivotal role. The brothers' response to his arrest shows that they are faithful to their pledge (q 12:78, 80). Benjamin is the agent of their change of heart. Jacob’s order to his sons to search for Joseph and his brother (q 12:87) leads to the narrative’s denouement when Joseph reveals his identity to them (q 12:90). The tensions that generated the story at a literary level are thereby resolved and the moral lessons of the sūra thereby confirmed. The close fraternal relationship between Benjamin and Joseph is a leitmotiv in the qurʾānic story (see brother and brotherhood). The brothers are envious of Joseph and his brother; Jacob asks the brothers whether he can trust Benjamin with them any more than he trusted them with Benjamin’s brother Joseph (q 12:64); when revealing himself to Benjamin, Joseph says to him, «I am your brother» (q 12:69); Joseph’s cup is placed and found «in his brother’s saddle bag» (q 12:70, 76); the brothers' excuse for Benjamin’s supposed theft is that he also had a brother who stole; Jacob sends the sons back to Egypt to seek Joseph and his brother; upon their return, Joseph puts to them the question, «Do you know what ¶ you did to Joseph and his brother?» and in revealing himself, says, «I am Joseph and this is my brother.» The Muslim exegetical tradition elaborates these elements in the story. Qurʾānic commentators had no problem in identifying Benjamin and in noting that his mother Rachel died giving birth to him. Both commentary literature on the Qurʾān as well as the Muslim literary genre known as the «tales of the prophets» (qiṣaṣ al-anbiyāʾ) elaborated the elements of the core qurʾānic narrative that emphasized the positive role of Benjamin and that showed the love between the two brothers. The later Islamic mystical tradition, inspired by their closeness, saw in Joseph’s love for Benjamin a metaphor for God’s primordial love of the sinner (see ṣūfism and the qurʾān). See also scripture and the qurʾān . |
- Primary
- Kisāʾī, Qiṣaṣ, trans. W.M. Thackston, The tales of the prophets of al-Kisāʾi, Boston 1978
- Secondary
- M.A.S. Abdel Haleem, The story of Joseph in the Qurʾān and the Old Testament, in Islam and Christian-Muslim relations (1990), 171-91
- L. Ginzberg, Legends of the Jews, Philadelphia 1909-36, v, 83-4 (for the Jewish background to some aspects of the story)
- A.H. Johns, Joseph in the Qurʾan. Dramatic dialogue, human emotion and prophetic wisdom, in Islamochristiana 7 (1981), 29-55
- id., The qurʾānic presentation of the Joseph story. Naturalistic or formulaic language? in Rippin, Approaches, 37-70
- M. Mir, The qurʾānic story of Joseph. Plot, themes, and characters, in mw 76 (1986), 1-15
- A.L. Premare, Joseph dans le Coran. Lecture de la sourate 12, in Foi et vie 86 (1987), 36-59
- H. Ritter, Das Meer der Seele, Leiden 1955, 255
- M.R. Waldman, New approaches to «biblical» materials in the Qurʾān, in Studies in Islamic and Judaic traditions presented at the Institute for Islamic-Judaic Studies, University of Denver (1986), 47-64 (Joseph story, appendix)
TDV İslâm Ansiklopedisi
| Гц. Самый молодой сын Якуба и Гц. Собственный брат Юсуфа.
Есть подробная информация об источниках за пределами Корана и особенно в Библии в еврейской священной книге. В «Ахди-Атике» говорится, что он упоминается как Bünyâmin Binînîn и что Якуб родился от его жены Рахеля (Tekvîn, 35/16). Другие дети Якуба родились в Харране, когда он был со своим дядей в Харране, и Бюнямин пришел в мир после возвращения из Харрана в Кенан. Его мать, которая умерла во время рождения Бюнямина, назвала его Бен-они (сын моего бога), но его отец сменил свое имя на Буньямина (сына правой руки) в смысле «благословения и благословения» (Tekvîn, 35 / 16-20). Значение отца мира и Гц. Информация, содержащаяся в Торе относительно отношений Юсуфа с другими его братьями во время Его пребывания в Египте (Теквинь, 4245), в значительной степени соответствует информации в Коране. Слово мудрости также является именем одного из Двенадцати сыновей Ишарила в Ахди-Атике, одного из поколения Буньямина. В Коране, в сумеречной суре, Ya'kūb упоминается от детей за пределами Yûsuf, и, следовательно, от Bünyâmin, без упоминания имени. Когда Юсуф говорит со своими братьями, он называет это «Отец - ваш брат» (Юсуф 12/59), в то время как в других стихах тюрк относится к брату Юсуфа (Юсуф 12/8, 59, 69, 70, 76). В Коране косвенно упоминается от Бюнямина: Yûsuf признает своих братьев, которые пришли в Египет, чтобы получить выкуп за голод после окончания в Египте, но он не может видеть своего брата, Бюнямина, среди них. После подготовки бремени своих братьев и сестер, в следующий раз, когда они приходят к ним, отец просит их привести своих братьев; иначе они не получат зерна. Когда их братья возвращаются, они рассказывают об этом своему отцу и говорят, что они должны отправить вместе с ними Бюминамина. После Yûsuf, Hz. Кто любит Bünyâmin и заменил его Yûsuf, Якуб не отправил его со своими братьями в первое путешествие в Египет, опасаясь, что то, что произошло с Yûsuf, может прийти в мир. Однако на этот раз они захотят уповать на Аллаха и отправить его после того, как они сделают определенное обещание, что они будут защищать Буньямина. Гц. Одиннадцать сыновей Якуба отправляются в Йессуф во время своего второго пришествия. Yûsuf берет Bünyâmin на свою сторону и показывает ему, что его брат Yûsuf. Позже, подготовив тяготы братьев Юсуфа, они взывают к своим людям, что они держат контейнер с водой в бремени Буньямина; контейнер для воды находится в бремени Земли. Согласно шариату Якуба, Аллах хранит Землю в Египте. Их братья и сестры скажут Юсуфу, что они не вернутся, не беря Бюнямина, потому что они обещали отцу. Как только Yûsuf желает отправить Bünyâmin к ним, его старшие братья и сестры не покинут Египет и останутся с Bünyamin.
|
Hz. Ya‘kub’un en küçük oğlu ve Hz. Yûsuf’un öz kardeşi.
Kur’ân-ı Kerîm dışındaki kaynaklarda ve özellikle yahudi kutsal kitabında Bünyâmin hakkında ayrıntılı bilgi mevcuttur. Ahd-i Atîk’te Bünyâmin Binyamîn olarak geçmekte ve Ya‘kub’un Rahel adlı karısından doğduğu belirtilmektedir (Tekvîn, 35/16). Ya‘kūb’un diğer çocukları o Harran’da dayısının yanında bulunduğu sırada doğmuş, Bünyâmin ise Harran’dan Ken‘an’a döndükten sonra dünyaya gelmiştir. Bünyâmin’in doğumu sırasında ölen annesi ona Ben-oni (kederimin oğlu) adını koymuş, fakat babası onun adını «uğur ve bereket» anlamında Bünyâmin (sağ elin oğlu) diye değiştirmiştir (Tekvîn, 35/16-20). Bünyâmin’in babası nezdindeki değerine ve Hz. Yûsuf’un Mısır’daki ikameti esnasında diğer kardeşleriyle olan münasebetlerine dair Tevrat’ta verilen bilgiler (Tekvîn, 4245) büyük ölçüde Kur’an’daki bilgilere uymaktadır. Bünyâmin kelimesi Ahd-i Atîk’te İsrâiloğulları’nın on iki sıbtından birinin yani Bünyâmin neslinden gelenlerin de adıdır. Kur’ân-ı Kerîm’de Yûsuf sûresinde Hz. Ya‘kūb’un Yûsuf’un dışındaki çocuklarından, dolayısıyla Bünyâmin’den de isim zikredilmeden bahsedilir. Yûsuf öteki kardeşleriyle konuşurken ondan, «Baba bir kardeşiniz» (Yûsuf 12/59) diye söz etmekte, diğer âyetlerde ise Bünyâmin «Yûsuf’un kardeşi» diye geçmektedir (Yûsuf 12/8, 59, 69, 70, 76 vd.). Kur’an’da dolaylı olarak Bünyâmin’den şöyle bahsedilir: Hz. Yûsuf Mısır’da maliye nâzırı olduktan sonra kıtlık sebebiyle zahire almak için Mısır’a gelen kardeşlerini tanır, fakat aralarında öz kardeşi Bünyâmin’i göremez. Kardeşlerinin yüklerini hazırlattıktan sonra onlardan bir sonraki gelişlerinde baba bir kardeşlerini de getirmelerini ister; aksi takdirde zahire alamayacaklarını bildirir. Kardeşleri geri döndüklerinde durumu babalarına anlatır ve Bünyâmin’i de kendileriyle beraber göndermesi gerektiğini söylerler. Yûsuf’tan sonra en çok Bünyâmin’i seven ve onu Yûsuf’un yerine koyan Hz. Ya‘kūb, Yûsuf’un başına gelenlerin Bünyâmin’in de başına gelebileceği endişesiyle birinci Mısır yolculuğunda onu kardeşleriyle göndermemişti. Ancak bu defa Bünyâmin’i koruyacaklarına dair onlardan kesin söz aldıktan sonra Allah’a tevekkül edip onu göndermeye razı olur. Hz. Ya‘kūb’un on bir oğlu ikinci gelişlerinde Yûsuf’un yanına girerler. Yûsuf Bünyâmin’i yanına alır ve kendisinin kardeşi Yûsuf olduğunu ona açıklar. Daha sonra Yûsuf kardeşlerinin yükünü hazırlattıktan sonra adamlarına Bünyâmin’in yükü içerisine bir su kabı saklamalarını tenbih eder, yola çıkacakları sırada da yüklerini aratır; su kabı Bünyâmin’in yükü içinde bulunur. Ya‘kūboğulları şeriatına göre Yûsuf Bünyâmin’i Mısır’da alıkor. Kardeşleri de babalarına söz verdikleri için Bünyâmin’i almadan geri dönemeyeceklerini Yûsuf’a bildirirler. Yûsuf Bünyâmin’i onlarla göndermeye razı olmayınca büyük kardeşleri Mısır’dan ayrılmaz ve Bünyâmin ile beraber kalır. Bünyâmin’in Mısır’da alıkonulduğu diğer kardeşleri tarafından Hz. Ya‘kūb’a bildirilir. Hz. Ya‘kub çok üzülür, fakat Allah’tan ümidini kesmez ve oğullarını Yûsuf ile Bünyâmin’i bulmaları için Mısır’a geri gönderir. Ya‘kūboğulları Yûsuf’un huzuruna girince bu defa Yûsuf kendisini tanıtır ve sonra da önceki hatalarından dolayı onları bağışlar. |
BİBLİYOGRAFYA:
- BÜNYÂMİN بنيامين
- yıl: 1992, cilt: 6, sayfa: 490-491
- Abdurrahman Küçük
- La Bible, Paris 1977, «Tekvin», XXXV/1620, s. 61’deki dipnotlar;
- Taberî, Târîħ (Ebü’l-Fazl), I, 330—364;
- Sa‘lebî, Arâǿisü’l-mecâlis, s. 98-102;
- Ahmed Cevdet Paşa, Kısas-ı Enbiyâ, İstanbul 1331, I, 13-17;
- A. J. Wensinck — [G. Vajda], «Binyāmīn», EI² (Fr.), I, 1266;
- Gr.E, VI, 189; XX, 1158;
- Sheldon H. Blank, «Benjamin», UJE, II, 176-78;
- La Genèse (trc. R. de Vaux), Paris 1951, s. 160 ve dipnotlar.